Luty ma 28 dni ze względu na to, że w starożytnym Rzymie rok zaczynał się od marca, a luty był ostatnim miesiącem roku. Pierwotnie luty miał 29 dni i był to taki sam miesiąc, jak wszystkie inne miesiące z wyjątkiem marca, maja, lipca i października, które miały po 31 dni oraz kwietnia, czerwca, września i listopada, które miały po 30 dni.
W 46 roku p.n.e. Juliusz Cezar wprowadził kalendarz juliański, który był oparty na roku słonecznym i składał się z 365 dni, a co czwarty rok dodawano dzień dodatkowy, aby zniwelować niedobór dni w ciągu roku. Luty został wybrany jako miesiąc z dniem dodatkowym (tj. rokiem przestępnym), ponieważ był to ostatni miesiąc roku i miał już tylko 28 dni (w latach przestępnych dodawano dzień 29 lutego).
Współcześnie stosowany kalendarz gregoriański, który został wprowadzony w 1582 roku, również ma 28 dni w lutym, a rok przestępny pojawia się co cztery lata, ale z pewnymi wyjątkami. Aby zachować dokładność w stosunku do roku słonecznego, który trwa nieco dłużej niż 365 dni, rok przestępny jest pomijany co 100 lat, chyba że rok jest podzielny przez 400. Dzięki temu lutego nadal ma 28 dni, ale co cztery lata dodawany jest dzień 29 lutego
